مرور عوامل موثر در بکارگیری الگوهای نوین تدریس و یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی توسط معلمان مقاطع ابتدایی

تحولات سریع فناوری، به ویژه پیشرفت های هوش مصنوعی در دهه اخیر، آموزش وپرورش را با دگرگونی های بنیادین روبه رو ساخته است. بهره گیری از الگوهای نوین تدریس و یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی، فرصت هایی تازه برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، شخصی سازی آموزش، و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان فراهم کرده است. با این حال، میزان به کارگیری موثر این الگوها در مدارس ابتدایی، به ویژه از سوی معلمان، تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل چندبعدی قرار دارد. این پژوهش با هدف مرور نظام مند و سنتز شواهد علمی مرتبط با عوامل موثر بر پذیرش و به کارگیری الگوهای نوین تدریس و یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی توسط معلمان مقطع ابتدایی انجام گرفته است. در این مطالعه، کلیدواژه های مرتبط با «هوش مصنوعی در آموزش»، «الگوهای نوین تدریس»، «پذیرش فناوری آموزشی» و «معلمان ابتدایی»، به دو زبان فارسی و انگلیسی در ۸ پایگاه اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی جست وجو شدند. پس از سه مرحله غربال گری، در نهایت ۴۳ مقاله واجد شرایط برای تحلیل محتوای کیفی انتخاب گردید. نتایج تحلیل مطالعات نشان داد که عوامل موثر بر به کارگیری الگوهای نوین تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی در پنج بعد اصلی فردی، حرفه ای، فناورانه، سازمانی و زمینه ای قابل طبقه بندی هستند. بر اساس تلفیق نتایج پژوهش های منتخب، مدلی مفهومی یکپارچه پیشنهاد شده است که تعامل میان ابعاد فردی، حرفه ای، فناورانه، سازمانی و زمینه ای را تبیین می کند. این چارچوب می تواند مبنایی علمی و مبتنی بر شواهد برای تصمیم گیری های آموزشی، برنامه ریزی های توانمندسازی معلمان، و سیاست گذاری فناورانه در آموزش ابتدایی باشد و مسیر گذار نظام آموزشی به آموزش هوشمند، اخلاق مدار و داده محور را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، الگوهای نوین تدریس و یادگیری ، معلمان ، مقاطع ابتدایی ، مرور نظام مند