تاثیر ارتباط عاطفی معلم و دانش آموز بر کاهش رفتارهای پرخطر در مدرسه

ارتباط عاطفی مثبت بین معلم و دانش آموز به عنوان یکی از عوامل کلیدی در شکل دهی رفتارهای اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ارتباط عاطفی معلم و دانش آموز بر کاهش رفتارهای پرخطر در محیط مدرسه انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس متوسطه شهر [نام شهر] در سال تحصیلی جاری بود. نمونه با استفاده از روش تصادفی ساده انتخاب شد و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد ارزیابی کیفیت ارتباط معلم و دانش آموز و سنجش رفتارهای پرخطر جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های همبستگی و رگرسیون صورت گرفت. نتایج نشان داد که وجود رابطه عاطفی مثبت، صمیمانه و حمایتگرایانه میان معلم و دانش آموز، به طور معناداری با کاهش رفتارهای پرخطر مانند خشونت، غیبت غیرمجاز، مصرف مواد مخدر و رفتارهای مخاطره آمیز دیگر مرتبط است. یافته ها حاکی از آن است که ایجاد محیطی امن، حمایتگر و مبتنی بر اعتماد میان معلم و دانش آموز، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در پیشگیری از رفتارهای پرخطر و ارتقای رفاه روانی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، پژوهش تاکید می کند که آموزش معلمان در زمینه مهارت های ارتباطی و روانشناسی تربیتی نقش محوری در کاهش رفتارهای پرخطر و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارد.