نقش داستان سازی گروهی و فعالیت های نمایشی در تقویت مهارت های زبانی و اجتماعی دانش آموزان دبستانی

فرآیند یادگیری در دوره دبستان، فراتر از انتقال دانش صرف است و شامل رشد همه جانبه مهارت های زبانی، اجتماعی و هیجانی کودکان می شود. در این میان، داستان سازی گروهی و فعالیت های نمایشی به عنوان روش های خلاق و تعاملی آموزشی، نقش چشمگیری در پرورش زبان و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر داستان سازی گروهی و نمایش محور بر ارتقای توانایی های گفتاری، شنیداری و اجتماعی دانش آموزان دبستانی انجام شده است. رویکرد پژوهش، توصیفی–تحلیلی بوده و با مرور یافته های تجربی و نظری مرتبط، تاکید می کند که مشارکت فعال کودکان در خلق داستان و ایفای نقش، باعث افزایش دایره واژگان، تقویت درک مطلب، و بهبود مهارت بیان و گفت وگو می شود. علاوه بر آن، این فعالیت ها حس همدلی، همکاری، احترام به نوبت و اعتماد به نفس اجتماعی را در میان دانش آموزان تقویت می کند.نتایج نشان می دهد که ترکیب داستان گویی با نمایش خلاق، به ویژه در قالب فعالیت های گروهی، محیطی پویا و لذت بخش برای یادگیری ایجاد می کند که در آن دانش آموزان از طریق تجربه و تعامل، زبان را به طور طبیعی و موثرتر می آموزند. این روش آموزشی، همچنین معلمان را قادر می سازد تا با استفاده از بازی های نقش و خلق موقعیت های نمایشی، زمینه را برای آموزش غیرمستقیم مهارت های ارتباطی و اجتماعی فراهم کنند. در نهایت، می توان گفت که داستان سازی گروهی و نمایش آموزشی نه تنها به رشد زبانی و بیانی دانش آموزان کمک می کند، بلکه آنان را برای مشارکت موثر در زندگی اجتماعی و تحصیلی آماده می سازد.