نقش بازی های هدفمند در رشد مهارت های اجتماعی کودکان ابتدایی

دوران ابتدایی یکی از حساس ترین مراحل در شکل گیری شخصیت و رشد اجتماعی کودکان محسوب می شود. در این میان، بازی به عنوان زبان طبیعی کودک، نقشی بی بدیل در درونی سازی مفاهیم و هنجارهای اجتماعی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی «نقش بازی های هدفمند در رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی» انجام شده است. روش انجام این پژوهش، مروری-کتابخانه ای بوده و داده های مورد نیاز از طریق بررسی مقالات علمی، پایان نامه ها و کتب معتبر پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی (مانند SID، Magiran، Scopus و Google Scholar) در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۲ (۲۰۰۶ تا ۲۰۲۳) گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که بازی های هدفمند (شامل بازی های نقش آفرینی، بازی های قاعده دار و بازی های مشارکتی) تاثیر معناداری بر ارتقای مولفه های مهارت های اجتماعی از جمله ارتباط موثر، همدلی، کنترل خشم، حل مسئله و کار گروهی دارند. در این بازی ها، کودک در یک محیط امن و شبیه سازی شده، پیامدهای رفتارهای خود را تجربه کرده و تعامل با همسالان را می آموزد. نتایج گویای آن است که گنجاندن بازی های هدفمند در برنامه درسی مدارس ابتدایی، نه تنها به کاهش مشکلات رفتاری و انزواطلبی دانش آموزان کمک می کند، بلکه سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آنان را نیز بهبود می بخشد. در نهایت، پیشنهادهای کاربردی مبسوطی برای معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی جهت پیاده سازی موثر این رویکرد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی های هدفمند ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، رشد اجتماعی ، یادگیری مبتنی بر بازی ، سازگاری رفتاری