برسی نقش یادگیری مبتنی بر مسئله در تقویت مشارکت اجتماعی دانش آموزان

در جهان امروز، نظام های آموزشی بیش از پیش به سمت رویکردهای فعال و دانش آموز-محور سوق داده می شوند تا بتوانند مهارت های لازم برای قرن بیست و یکم را در فراگیران پرورش دهند. یادگیری مبتنی بر مسئله یکی از این رویکردهاست که با قرار دادن دانش آموزان در معرض مسائل واقعی و پیچیده، آن ها را به کاوش، تحلیل، همکاری و یافتن راه حل ترغیب می کند. این فرآیند صرفا به کسب دانش اکتفا نکرده، بلکه به طور طبیعی، مهارت های اجتماعی ضروری مانند ارتباط موثر، کار تیمی، همدلی، مذاکره و مشارکت فعال را در دانش آموزان تقویت می نماید. با این حال، شواهد تجربی در خصوص میزان و چگونگی تاثیرگذاری یادگیری مبتنی بر مسئله بر ابعاد مختلف مشارکت اجتماعی دانش آموزان، نیازمند برسی و تجمیع دقیق است. از این رو، این مقاله مروری با هدف برسی نظام مند نقش یادگیری مبتنی بر مسئله در تقویت مشارکت اجتماعی دانش آموزان در نظام تعلیم و تربیت تدوین شده است. اهمیت این پژوهش در ارائه تصویری جامع از دستاوردهای یادگیری مبتنی بر مسئله در این حوزه، شناسایی مولفه های کلیدی که موجب ارتقای مشارکت اجتماعی می شوند، و روشن ساختن شکاف های پژوهشی موجود نهفته است. درک بهتر این ارتباط می تواند به سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و معلمان کمک کند تا با به کارگیری هدفمندتر یادگیری مبتنی بر مسئله، محیط های یادگیری پویا و غنی تری را برای دانش آموزان فراهم آورند که نه تنها به تعمیق یادگیری آن ها منجر شود، بلکه توانایی شان را برای ایفای نقشی فعال و سازنده در جامعه نیز بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر مسئله ، مشارکت اجتماعی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری فعال ، نظام آموزشی