بررسی رابطه تربیت دینی با میزان استفاده صحیح از فضای مجازی در بین دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر بوشهر

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه تربیت دینی با میزان استفاده صحیح از فضای مجازی در بین دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر بوشهر انجام شده است. روش این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل ۴۲۶۳ نفر از دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر بوشهر بود که از طریق روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای و با توجه به فرمول حجم نمونه کوکران تعداد ۳۵۲ نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه های تربیت دینی امینپور و همکاران (۱۳۹۰) و استفاده از فضای مجازی دشتی زاده (۱۳۹۵) بود. داده های بدست آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین تربیت دینی با میزان استفاده صحیح از فضای مجازی در بین دانش آموزان رابطه معناداری در سطح ۵۹۸/۰ وجود دارد، به این معنا که هر چقدر تربیت دینی در بین دانش آموزان بهبود یابد، میزان استفاده صحیح از فضای مجازی آنان نیز بهبود می یابد. نتیجه گیری پژوهش نشان داد که با تقویت تربیت دینی در بین دانش آموزان می توان به بهبود فضای مجازی آنان در مدارس کمک فراوانی نمود.

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، فضای مجازی ، دانش آموزان پایه ششم ابتدایی.