طراحی و ارزیابی یک الگوی برنامه ریزی درسی بازی محور با تاکید بر آزادگذاری و خودمختاری دانش آموزان

هدف از این پژوهش، طراحی و ارزیابی الگویی نوین برای برنامه ریزی درسی بازی محور است که بر مولفه های آزادگذاری و خودمختاری دانش آموزان در فرایند یادگیری تاکید دارد. رویکردهای سنتی برنامه ریزی درسی، غالبا با ساختاری از پیش تعیین شده و جهت گیری معلم محور، فرصتهای اندکی برای ایفای نقش فعال توسط یادگیرنده فراهم می سازند. این پژوهش در پی آن است تا با بهره گیری از ظرفیت های محیط های بازی محور و مبانی نظری خودپیروی، چارچوبی منسجم ارائه دهد که در آن دانش آموز به مثابه کنشگری توانمند، مسیر یادگیری خویش را انتخاب کرده و بر آن نظارت دارد. الگوی پیشنهادی با تلفیق مولفه های بازی واره ای چون روایت پردازی، بازخورد فوری، چالش های هدفمند و سیستم پاداش دهی مبتنی بر شایستگی، بستری برای تحقق خودمختاری یادگیرنده فراهم می سازد. روش پژوهش، ترکیبی از نوع اکتشافی متوالی خواهد بود که در بخش کیفی با بهره گیری از راهبرد نظریه داده بنیاد، مولفه های الگو استخراج و سپس در بخش کمی، اعتبار درونی الگو از طریق روش دلفی فازی و نظرخواهی از متخصصان حوزه برنامه ریزی درسی، فناوری آموزشی و روانشناسی تربیتی مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. خروجی نهایی پژوهش، ارائه الگویی عملیاتی برای طراحان آموزشی و معلمان است تا بتوانند با بهره گیری از آن، محیط های یادگیری بازی محوری طراحی کنند که ضمن حفظ انسجام محتوایی و تحقق اهداف آموزشی، به خودراهبری و عاملیت دانش آموز احترام گذاشته و آن را پرورش دهد. یافته های این پژوهش می تواند گامی در جهت تحول پارادایمی برنامه ریزی درسی از وضعیت انتقال محتوا به وضعیت خلق تجربه و از جایگاه انفعال یادگیرنده به موضع کنشگری او تلقی شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی بازی محور ، آزادگذاری ، خودمختاری ، عاملیت دانش آموز ، نظریه خودپیروی