بررسی تاثیر آموزش مجازی در شرایط جنگ بر یادگیری، انگیزه تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان: چالش ها و راهکارهای بهبود کیفیت آموزش
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_18178
تاریخ نمایه سازی: 13 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
جنگ ها و بحران های انسانی، نظام آموزشی کشورهای درگیر را با اختلالات اساسی مواجه می سازند. در چنین شرایطی، آموزش مجازی به عنوان یک راهکار ضروری مطرح می شود، اما کیفیت و اثربخشی آن تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مجازی در شرایط جنگ بر سه مولفه ی کلیدی یادگیری، انگیزه تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان و نیز شناسایی چالش ها و ارائه ی راهکارهای بهبود کیفیت آموزش انجام شده است. این مطالعه به روش مرور نظام مند و تحلیل محتوای کیفی انجام شد. داده ها از طریق جستجو در پایگاه های معتبر علمی (شامل SID، Magiran، Google Scholar، PubMed و ERIC) با کلیدواژه های «آموزش مجازی»، «جنگ»، «دانش آموزان»، «سلامت روان»، «انگیزه تحصیلی» و «یادگیری» در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ جمع آوری گردید. از میان ۱۲۸ منبع اولیه، ۴۵ مقاله و گزارش مرتبط با شرایط بحران و جنگ تحلیل شد.نتایج نشان داد که آموزش مجازی در شرایط جنگ به طور میانگین کاهش ۳۵-۲۵ درصدی در نمرات یادگیری عمیق، افت ۴۰ درصدی انگیزه ی درونی دانش آموزان و افزایش ۵۰ درصدی علائم اضطراب، استرس و افسردگی را به همراه داشته است. عمده چالش ها شامل قطع مکرر اینترنت و برق، کمبود دستگاه های هوشمند، نبود تعامل اجتماعی و حمایت عاطفی، فرسودگی معلمان و والدین، تهدیدات امنیت سایبری و نبود محتوای بومی شده برای شرایط بحرانی است. همچنین دانش آموزان با نیازهای ویژه و مناطق محروم آسیب پذیری بیشتری نشان دادند.آموزش مجازی در شرایط جنگ گرچه ناگزیر است، اما بدون بسته های حمایتی روانی-اجتماعی و زیرساخت های فنی، می تواند به کاهش یادگیری و آسیب های روانی دامن بزند. راهکارهای موثر عبارتند از: طراحی محتوای ناهمزمان کم حجم و آفلاین، ایجاد تیم های روان شناسی مدرسه ای مجازی، توانمندسازی معلمان در مدیریت بحران مجازی، تامین بسته های معیشتی-دیجیتال (دستگاه و اینترنت)، تشکیل گروه های همیار دانش آموزی برای کاهش انزوا و توسعه ی سامانه های غیرمتمرکز و مقاوم در برابر اختلالات شبکه. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی برای مناطق جنگی، «طرح آمادگی آموزشی در بحران» را با اولویت انعطاف پذیری برنامه، ارزشیابی کیفی به جای کمی و ادغام حمایت های سلامت روان تدوین کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
هوشیار صالحی
فرهنگی آموزش و پرورش
آزیتا مرتضایی
فرهنگی آموزش و پرورش
مریم محمدی
فرهنگی آموزش و پرورش
جبار ساعدپناه
فرهنگی آموزش و پرورش