تبیین نقش واسطه ای طرحواره های ناسازگار بین ویژگی های شخصیتی و تجربه ذهنی درد در بیماران مبتلا به درد مزمن

درد مزمن یکی از شایع ترین مشکلات بهداشتی است که علاوه بر عوامل زیستی، تحت تاثیر متغیرهای روان شناختی قرار دارد. ویژگی های شخصیتی می توانند بر نحوه ادراک و تفسیر درد اثرگذار باشند. همچنین طرحواره های ناسازگار اولیه به عنوان ساختارهای شناختی–هیجانی عمیق، در شکل گیری تجربه های هیجانی و شناختی نقش دارند. هدف پژوهش حاضر تبیین نقش واسطه ای طرحواره های ناسازگار اولیه در رابطه بین ویژگی های شخصیتی و تجربه ذهنی درد در بیماران مبتلا به درد مزمن بود.تجربه درد مزمن صرفا برآیندی از آسیب های بافتی نیست، بلکه ساختاری پیچیده متشکل از تعاملات زیستی، روانی و اجتماعی است. در این میان، سهم متغیرهای شخصیتی و زیرساخت های شناختی در نحوه پردازش و ادراک درد، موضوعی مناقشه برانگیز و در عین حال حیاتی است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختاری نقش واسطه ای طرحواره های ناسازگار اولیه در رابطه میان ابعاد شخصیت (مدل پنج عاملی) و تجربه ذهنی درد در بیماران مبتلا به دردهای مزمن انجام شد.

کلیدواژه ها:

ناسازگار بین ویژگی های شخصیتی ، بیماران مبتلا به درد مزمن ، تبین