بررسی تاثیر استفاده از تورهای مجازی موزه ها و مکان های تاریخی بر یادگیری عمیق دانش آموزان.

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی اثرگذاری بهره گیری از تورهای مجازی موزه ها و مکان های تاریخی بر ارتقای سطح یادگیری عمیق در میان دانش آموزان است. در دنیای امروز که فناوری های دیجیتال با سرعت در حال ادغام در سیستم های آموزشی هستند، جایگزینی روش های سنتی بازدید با محیط های غوطه ور دیجیتال به یک ضرورت تبدیل شده است. این مطالعه با استفاده از روش نیمه تجربی و با بهره گیری از طرح پیش آزمون و پس آزمون بر روی دو گروه آزمایش و کنترل اجرا گردید. در گروه آزمایش، محتوای آموزشی از طریق تورهای مجازی و تعاملی ارائه شد، در حالی که گروه کنترل از طریق روش های متنی و تصویرهای ایستا آموزش دیدند (سلیمانی و رضایی، ۱۳۹۸).یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل فعال با محیط های مجازی منجر به انتقال یادگیرنده از سطح یادگیری سطحی و حفظی به سطح تحلیل و ترکیب می گردد. نتایج تحلیل داده ها حاکی از آن است که تورهای مجازی با تحریک کنجکاوی بصری و فراهم آوردن امکان اکتشاف آزاد، باعث افزایش معنادار درک مفهومی و تفکر انتقادی دانش آموزان شده است (مایرز، ۲۰۲۰). همچنین، این نتایح تایید می کند که تجربه بصری پویا در موزه های مجازی، بار شناختی را کاهش داده و منجر به تثبیت طولانی مدت آموخته ها در حافظه بلندمدت می گردد (بکله و گاشوت، ۲۰۱۸). در نهایت، پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که ادغام تورهای مجازی در برنامه های درسی، نه تنها مانع های جغرافیایی را از بین می برد، بلکه با ایجاد پیوند میان مفاهیم انتزاعی تاریخ و واقعیت های بصری، زیربنای یادگیری عمیق و پایدار را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: تورهای مجازی ، یادگیری عمیق ، موزه های دیجیتال ، آموزش تاریخ ، تفکر تحلیلی.