اثربخشی آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال بر رضایت شغلی و خودکارآمدی و یادگیری سازمانی معلمان منطقه ۸ تهران

هدف این پژوهش تعیین تاثیر آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال بر رضایت شغلی و خودکارآمدی و یادگیری سازمانی معلمان بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی، از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان منطقه ۸ شهر تهران (۶۹۰۰ نفر) در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. شیوه نمونه گیری در دسترس بود و حجم نمونه ۳۰ نفر در نظر گرفته شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه خودکارآمدی معلم تسچانن، موران و ولفولک هوی (۲۰۰۱)، پرسشنامه رضایت شغلی سوزان لینز (۲۰۰۳) و پرسشنامه یادگیری سازمانی گومز و همکاران (۲۰۱۷) استفاده شد. پروتکل آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال بر گرفته از گاریسون و همکاران (۲۰۰۸)، هاتیه و همکاران (۲۰۰۷) و اسچونک (۲۰۱۲) طی ۸ جلسه و هر جلسه در ۹۰ دقیقه در این پژوهش اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره) استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال بر رضایت شغلی معلمان منطقه ۸ تهران تاثیر مثبت و معنی داری دارد. آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال بر خودکارآمدی معلمان منطقه ۸ تهران تاثیر مثبت و معنی داری دارد. آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال بر یادگیری سازمانی معلمان منطقه ۸ تهران تاثیر مثبت و معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر یادگیری دیجیتال ، رضایت شغلی ، خودکارآمدی ، یادگیری سازمانی