اثربخشی آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری بر بیخوابی، اختلال وسواس فکری و افسردگی در بین زنان سرپرست منطقه چهار تهران

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری بر بیخوابی، اختلال وسواس فکری و افسردگی در بین زنان سرپرست خانوار منطقه چهار شهر تهران انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان سرپرست خانوار در سازمان بهزیستی منطقه ۴ شهر تهران تشکیل می دادند که با استفاده از نمونه گیری دردسترس ۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای گروه مداخله(آزمایش)، آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری طی ۹ جلسه اجرا شد و گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت ننمودند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های افسردگی بک ویراست دوم (۱۹۶۳)، اختلال خواب لینچ و همکاران (۲۰۰۳)، اختلال وسواس فکری عملی ییل براون (۱۹۸۶) استفاده شد. گروه مداخله به مدت ۹هفته و هفته ای یک بار آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری دریافت نمودند. برای تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۷ استفاده شد. یافته های پژوهش گویای تفاوت معنی دار بین گروه آزمایش و گروه کنترل می باشد. میزان بیخوابی، اختلال وسواس فکری و افسردگی در گروه مداخله به طور معناداری نسبت به گروه کنترل در مرحله پس آزمون کاهش یافت. آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری بر بیخوابی (۴/۲۰٪)، اختلال وسواس فکری (۲/۱۹٪) و افسردگی (۸/۱۶٪) اثربخشی مثبت و معناداری دارد. لذا توصیه می شود از این روش در مراکز درمانی و مراکز مشاوره جهت کاهش بیخوابی، اختلال وسواس فکری و افسردگی زنان سرپرست استفاده شود.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی ، درمان شناختی رفتاری ، بیخوابی ، اختلال وسواس فکری ، افسردگی