نیازهای آموزشی معلمان برای استفاده موثر از فناوری های نوین

تحولات ناشی از فناوری های نوین آموزشی، زمینه ای گسترده برای توسعه یادگیری خودراهبر در نظام های آموزشی فراهم کرده است. در این میان، نقش معلم به عنوان طراح، هدایت گر و تسهیل گر فرآیند یادگیری بیش از پیش برجسته شده است. بهره گیری اثربخش از ابزارهای فناورانه همچون سامانه های مدیریت یادگیری، هوش مصنوعی آموزشی، پلتفرم های ارزیابی تکوینی و محیط های تعاملی، می تواند فرصت هایی برای شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد مستمر، افزایش انگیزش و تقویت مهارت های خودتنظیمی فراهم آورد. با این حال، تحقق این ظرفیت ها مستلزم برخورداری معلمان از شایستگی های دانشی، مهارتی، نگرشی و حمایتی متناسب با شرایط آموزش فناورانه است. در صورت فقدان آموزش های هدفمند، فناوری نه تنها به بهبود یادگیری منجر نمی شود، بلکه می تواند موجب پیچیدگی آموزشی و افزایش فشار کاری گردد. از این رو، شناسایی و تبیین نیازهای آموزشی معلمان برای کاربست موثر فناوری در راستای تقویت یادگیری خودراهبر، ضرورتی اساسی در سیاست گذاری و برنامه ریزی آموزشی به شمار می رود. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-تلفیقی، به بررسی ابعاد این نیازها پرداخته و چارچوبی مفهومی برای توانمندسازی معلمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری خودراهبر ، نیازهای آموزشی معلمان ، توانمندسازی حرفه ای