بازنگری آموزش سواد خواندن بر اساس نتایج آزمون پرلز؛ از منظر دانش محتوایی- پداگوژیکی (PCK)

سواد خواندن، یکی از مهارت های زبانی مهم در زندگی و مسیر تحصیلی هر فرد می باشد. دستیابی به سطوح بالای آن (درک مفاهیم، استنباط، تفسیر و...) تاثیر مستقیم بر یادگیری سایر دروس مانند علوم و ریاضی دارد. مسلم است که برای درک مسائل این دروس ابتدا باید مسئله به درستی درک شود. بنابراین سواد خواندن از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف اصلی این پژوهش، ریشه یابی ناکامی های مشاهده شده در سطوح بالای خواندن و ارائه چارچوبی منسجم برای بهبود این وضعیت بود. این امر با استفاده از روش کتابخانه ای مبتنی بر یادداشت برداری و استخراج مطالب از منابع پژوهشی مرتبط با ضعف های نظام آموزشی و پیشینه های مطالعاتی داخلی و خارجی انجام شد. این پژوهش با تمرکز بر سطوح نمرات آزمون بین المللی پرلز، در حالی که آزمون های دیگری چون تیمز و کانگورو نیز در مقطع ابتدایی برگزار می شوند، به ریشه یابی ناکامی های دانش آموزان ایرانی در سطوح بالای سواد خواندن پرداخت. نتایج نشان داد ضعف عملکردی مشاهده شده در استنباط و تفسیر که مستقیما بر یادگیری دروس تحلیلی تاثیر می گذارد، ریشه در عدم تمرکز کافی نظام آموزشی بر دانش پداگوژیکی محتوا در معلمان ابتدایی دارد. این یافته ها، با ادبیات پیشین همخوانی داشته و بر این نکته تاکید می کند که راهکارهای سطحی شکست خورده اند؛ بنابراین، بازنگری در برنامه های درسی و توسعه مهارت های شناختی بنیادین از طریق روش های فعال تدریس مبتنی بر تقویت دانش محتوای پداگوژی معلمان، به عنوان راهکار کلیدی برای بهبود وضعیت پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

سواد خواندن ، آزمون پرلز ، دانش آموزان ، آموزش ابتدایی ، دانش محتوای پداگوژیکی.