بررسی رابطه آموزه های دینی  با عزت نفس، امید به زندگی و سرزندگی تحصیلی در بین دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه آموزه های دینی با عزت نفس، امید به زندگی و سرزندگی تحصیلی در بین دانش آموزان انجام گرفت. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش تمام دانش آموزان دختر و پسر پایه ششم شهرستان تربت حیدریه در سال تحصیلی 1402-1403 برابر با 3041 دانش آموز می باشدو نمونه 351 نفر مشارکت نمودند. از پرسشنامه های آموزه های دینی شوقی نیا(1392)، عزت نفس کوپر اسمیت(1967)، امید به زندگی گیبریز و همکاران(2018)و سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (2012) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. نتایج نشان دادکه بر اساس آزمون رگرسیون خطی چندگانه آموزه های دینی با عزت نفس، امید به زندگی و سرزندگی تحصیلی در بین دانش آموزان رابطه معناداری دارد. همچنین بین آموزه های دینی با سرزندگی تحصیلی دانش آموزان، بین آموزه های دینی با امید به زندگی دانش آموزان و بین آموزه های دینی با عزت نفس دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. بر این اساس آموزه های دینی می تواند سبب سرزندگی و بهبو تحصیلی دانش آموزان شود و امید به زندگی را تقویت کرده و عزت نفس آنها را بهبود بخشد و هر چه میزان آموزه های دینی بهبود پیدا کند هر سه متغیر نیز بهبود پیدا کرده و هر چه میزان آموزه های دینی کاهش پیدا کند، هر سه متغیر نیز کاهش پیدا خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، امید به زندگی ، سرزندگی تحصیلی