تاثیر مهارت های عاطفی اجتماعی معلم بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

فرسودگی تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی، می تواند پیامدهای منفی متعددی همچون کاهش انگیزه، افت تحصیلی، اضطراب و بی علاقگی به یادگیری به همراه داشته باشد. در این میان، نقش معلم به عنوان مهم ترین عنصر محیط آموزشی نقشی تعیین کننده در کاهش یا تشدید این پدیده ایفا می کند. یکی از ابعاد کلیدی در عملکرد موثر معلمان، برخورداری از مهارت های عاطفی اجتماعی همچون همدلی، خودآگاهی، مدیریت هیجان ها، ارتباط موثر و توانایی ایجاد روابط مثبت با دانش آموزان است. پژوهش های نوین نشان می دهد که معلمانی که از سطح بالاتری از هوش عاطفی و مهارت های اجتماعی برخوردارند، قادرند محیطی امن، حمایتگر و انگیزشی برای یادگیری فراهم سازند و به این ترتیب از شدت فشارهای روانی و استرس های تحصیلی دانش آموزان بکاهند.از سوی دیگر، تعامل سازنده و مثبت میان معلم و دانش آموز سبب ارتقای سرزندگی تحصیلی، تاب آوری آموزشی و افزایش احساس تعلق به مدرسه می شود که همگی به کاهش فرسودگی تحصیلی منجر می گردد. مهارت های عاطفی اجتماعی معلم نه تنها کیفیت ارتباط کلاسی را بهبود می بخشد بلکه به ایجاد فضایی می انجامد که در آن، یادگیری با حمایت عاطفی و انگیزش درونی همراه می شود. بنابراین می توان گفت توسعه و تقویت این مهارت ها در فرآیند تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت، راهبردی موثر برای ارتقای سلامت روانی دانش آموزان و پیشگیری از افت تحصیلی به شمار می رود.