سیستم پاداش و حقوق دستمزد و ارتباط آن با بهره وری نیروی کار: شواهدی از شرکت های پذیرفته شده در بورس

پژوهش حاضر به بررسی ارتباط میان سیستم های پاداش و حقوق دستمزد با بهره وری نیروی کار در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار می پردازد. با استفاده از مرور نظام مند پژوهش های تجربی انجام شده در بازارهای سرمایه مختلف از جمله ایران، کره جنوبی، برزیل، تایوان و ایالات متحده، این مقاله نشان می دهد که طراحی مناسب سیستم های پاداش می تواند به طور معناداری بهره وری نیروی کار را افزایش دهد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که طرح های مشارکت در سود و پاداش های مبتنی بر عملکرد، به ویژه در سطوح مدیریتی، ارتباط مثبت و معناداری با بهره وری دارند. با این حال، شواهد مهمی نشان می دهد که انگیزه های کوتاه مدت می تواند منجر به کاهش سرمایه گذاری در فناوری های افزایش دهنده بهره وری و تخصیص ناکارآمد منابع گردد. همچنین، پاداش های نقدی در برخی زمینه ها نسبت به پاداش های سهام محور، اثربخشی کمتری نشان داده اند. نتایج این پژوهش پیامدهای مهمی برای طراحان سیستم های پاداش و تنظیم کنندگان بازار سرمایه در جهت همسوسازی انگیزه های پاداش با اهداف بلندمدت بهره وری دارد.

کلیدواژه ها:

سیستم پاداش ، حقوق دستمزد ، بهره وری نیروی کار ، شرکت های بورسی ، نظریه نمایندگی