مسئولیت کیفری پلتفرم های فضای مجازی در قبال انتشار محتوای مجرمانه: تحلیل حقوقی با رویکرد داده محور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 99

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RIGHTSCONF06_194

تاریخ نمایه سازی: 13 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف بررسی حدود و مبانی مسئولیت کیفری پلتفرم های فضای مجازی در قبال انتشار محتوای مجرمانه انجام شده است. رشد روزافزون شبکه های اجتماعی و سیستم های تولید محتوای کاربرمحور، نظام های حقوقی را با چالش های مهمی در تعیین مسئولیت بازیگران دیجیتال روبه رو کرده است. مسئله اصلی این تحقیق آن است که پلتفرم ها در چه شرایطی و تا چه میزان می توانند به دلیل عدم حذف، کنترل یا پیشگیری از انتشار محتوای مجرمانه، مسئولیت کیفری پیدا کنند و نقش فناوری های نوین همچون داده کاوی و هوش مصنوعی در این میان چیست.روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و تطبیقی است و با مطالعه قوانین داخلی، مقررات بین المللی و رویه حقوقی نظام های پیشرفته (اتحادیه اروپا، آمریکا، فرانسه و آلمان) انجام شده است. جامعه پژوهش شامل قوانین مرتبط در ایران (قانون جرایم رایانه ای، قانون تجارت الکترونیکی، مقررات پیام رسان ها) و همچنین اسناد خارجی از جمله Digital Services Act اتحادیه اروپا و Section ۲۳۰ آمریکا می باشد. داده ها از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی، اسناد تقنینی و تحلیل های فناوری محور استخراج و تحلیل شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که:• در حقوق ایران، مسئولیت کیفری پلتفرم ها عمدتا بر مبنای تقصیر و «آگاهی از محتوای مجرمانه» تعریف شده و مسئولیت مستقیم تنها در موارد دخالت فعال در تولید یا ترویج محتوا مطرح است.• در نظام های حقوقی پیشرفته، «معیار مراقبت معقول» و «اقدام پس از اطلاع» (Notice & Action) شاخص اصلی مسئولیت پذیری است.• استفاده از سامانه های هوش مصنوعی، فیلترینگ خودکار و داده کاوی در شناسایی محتوای مجرمانه، به عنوان یکی از مصادیق انجام تکالیف قانونی پلتفرم ها شناخته می شود و می تواند از ایجاد مسئولیت کیفری جلوگیری کند.• خلاهای قابل توجهی در قوانین ایران درباره نحوه نظارت، وظایف مشخص پلتفرم ها و استانداردهای بین المللی وجود دارد.نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که تدوین مقررات شفاف برای تعیین حدود وظایف پلتفرم ها، ایجاد سازوکارهای گزارش دهی محتوا، استفاده از الگوریتم های تشخیص خودکار و تعریف دقیق معیار تقصیر می تواند به کاهش تعارضات و افزایش کارآمدی نظام عدالت کیفری در فضای مجازی کمک کند. همچنین الگوریتم ها و فناوری های داده محور، اگر همراه با نظارت انسانی و استانداردهای حقوقی مناسب باشند، می توانند ابزار موثری برای پیشگیری از جرایم سایبری و کاهش مسئولیت کیفری پلتفرم ها به شمار آیند.

نویسندگان

افسانه احمدی

کارشناسی حقوق