پرخاشگری در رویکردهای روانشناختی: یک مرور نظام مند

پرخاشگری به عنوان یکی از رفتارهای مسئله ساز و چالش برانگیز، همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه روان شناسی بوده است. این رفتار که با قصد آسیب رساندن به دیگران انجام می شود، می تواند به صورت فیزیکی، کلامی یا رابطه ای بروز کند و پیامدهای منفی متعددی برای فرد و جامعه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند رویکردهای روان شناختی در تبیین پرخاشگری و شناسایی الگوها و مفاهیم مشترک در این تبیین ها به روش توصیفی- تحلیلی انجام شد. منابع علمی معتبر داخلی و خارجی شامل مقالات، کتب تخصصی و پایان نامه ها در حوزه روان شناسی، علوم رفتاری و مطالعات رشد با استفاده از کلمات کلیدی مرتبط با پرخاشگری و رویکردهای روان شناختی گردآوری و تحلیل شدند. یافته ها حاکی از آن بود که پرخاشگری یک پدیده چندبعدی و چندعاملی است که از منظرهای مختلف روان شناختی قابل تبیین است. در مجموع، ۱۲ نظریه و رویکرد اصلی در رابطه با پرخاشگری مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش های مختلف نشان داد که خودشیفتگی، عزت نفس و هوش هیجانی از عوامل مهم در بروز پرخاشگری هستند. به طور کلی هیچ رویکرد منفردی قادر به تبیین کامل پرخاشگری نیست. پیشگیری و مداخله زودهنگام، آموزش مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی و مشارکت خانواده، مدرسه و جامعه در کاهش پرخاشگری به ویژه در نوجوانان ضروری است.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، رویکردهای روان شناختی ، مرور نظام مند.