بررسی تجربی پتانسیل ابزارهای دیجیتال تعاملی در تحول شیوه های یادگیری دانش آموزان مدارس ابتدایی

این مقاله تجربی، پتانسیل ابزارهای دیجیتال تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی را در تحول شیوه های یادگیری دانش آموزان ابتدایی کاوش می کند. هدف، بررسی اثربخشی محتوای AI (ویدیوهای انیمیشنی و بازی های آموزشی) بر دستاوردهای تحصیلی و تعامل دروس ریاضی و علوم بود. به عنوان کارورز سال آخر کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه زهرا اصفهان، طی دو سال کارورزی در دبستان دخترانه حاج احمد قفال (پایه دوم، ۴۰ نفر) و دبستان پسرانه نیک آیین (پایه سوم، ۴۰ نفر)، ۸ جلسه تدریس (۴ جلسه هر پایه) با طرح شبه تجربی پیش آزمون-پس آزمون اجرا شد. ابزارها شامل پرسشنامه محقق ساخته (۲۰ گویه، آلفای کرونباخ ۰.۸۷) و آزمون های استاندارد بودند و داده ها با SPSS تحلیل گردیدند. دستاوردها نشان داد گروه دخترانه ۲۵٪ پیشرفت تحصیلی و ۹۱٪ تعامل کسب کرد، در حالی که گروه پسرانه ۱۸٪ پیشرفت داشت اما با چالش های مدیریتی (تحریک بیش فعالان، پرش توجه) روبرو شد. مزایا شامل شخصی سازی، بازخورد فوری و خلاقیت بود. نتایج بر بومی سازی AI، آموزش مدیریت کلاس هوشمند و سرمایه گذاری سیاست گذاران در فناوری آموزشی تاکید دارد.