اثر بخشی قصه درمانی بر امید به زندگی و اعتماد به نفس دانش آموزان ابتدایی استثنایی شهرستان سقز

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی قصه درمانی بر امید به زندگی و اعتماد به نفس دانش آموزان ابتدایی استثنایی شهرستان سقز بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل) می باشد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان مدارس استثنایی شهرستان سقز می باشد.آزمودنی ها با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده است. بدین ترتیب در این پژوهش، ۳۰ نفر از دانش آموزان به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه ازمایش و کنترل انتصاب داده شدند.برای جمع آوری داده ها از مقیاس امیدواری اشنایدر و پترسون (۱۹۹۱)،پرسشنامه اعتماد به نفس آیزنک و ابزار قصه درمانی استفاده گردید.جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات، از نرم افزار spss۲۲ استفاده شد. در آمار استنباطی به منظور تحلیل فرضیه های پژوهش با توجه به اینکه از پیش آزمون استفاده شد و متغیرهای وابسته دارای زیرمقیاس هستند از آزمون کواریانس چند متغیره برای فرضیه های پژوهش استفاده شد. یافته های پژوهش نشان دادند که قصه درمانی بر امید به زندگی و اعتماد به نفس دانش آموزان ابتدایی استثنایی موثر می باشد .