مروری بر دیالکتیک و رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT)

رفتاردرمانی دیالکتیکی (Dialectical Behavior Therapy - DBT) یک رویکرد روان درمانی مبتنی بر شواهد است که توسط مارشا لینهان (Marsha Linehan) برای درمان اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder - BPD) توسعه یافت و اکنون برای طیف وسیعی از مشکلات پیچیده روان شناختی، به ویژه آن هایی که با تنظیم هیجان و رفتارهای خودآسیب رسان همراه هستند، کاربرد دارد. هسته اصلی این درمان، تلفیق دو مفهوم ظاهرا متضاد یعنی پذیرش و تغییر است که از فلسفه دیالکتیک هگلی الهام گرفته شده است. این مقاله مروری به بررسی مبانی فلسفی دیالکتیک، تاریخچه و چارچوب نظری DBT، چهار مولفه اصلی آن (ذهن آگاهی، تحمل پریشانی، تنظیم هیجان، اثربخشی بین فردی)، اصل محوری پذیرش–تغییر، و شواهد کاربردی آن می پردازد. تمرکز اصلی بر این است که چگونه چارچوب دیالکتیکی، پویایی بین مفاهیم تز (پذیرش وضعیت موجود) و آنتی تز (نیاز به تغییر)، منجر به سنتزی عملی برای ایجاد یک زندگی ارزشمند می شود.

کلیدواژه ها:

رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) ، دیالکتیک ، پذیرش ، تغییر ، تنظیم هیجان ، اختلال شخصیت مرزی.