از پوشش محتوا تا پرورش ذهن (برنامه ریزی درسی نوین به مثابه ابزاری برای مدیریت فرسودگی تحصیلی)

با وجود اهمیت روزافزون آموزش فعال، نرخ بالای فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان نشان دهنده نقص اساسی در برنامه ریزی درسی سنتی است. این برنامه ها، با تمرکز بر حجم محتوا، منجر به تحمیل بار شناختی بیرونی غیرضروری می شوند که نه تنها یادگیری را مختل می کند، بلکه از بعد هیجانی، موجب تضعیف تاب آوری فرد در برابر چالش های تحصیلی می شود.این مقاله با هدف رفع این شکاف نظری، مدل مفهومی تاب آوری شناختی-هیجانی (CREM) را بر اساس مبانی نظریه بار شناختی (CLT) پیشنهاد می کند. در مدل CREM، روش های تدریس نوین مانند طراحی معکوس (UbD)، درهم آمیزی و ارزیابی های تکوینی به ابزارهای برنامه ریزی برای مدیریت بار شناختی تبدیل می شوند. یافته های مدل نشان می دهد که این استراتژی ها با کاهش سردرگمی (بار شناختی بیرونی) و تقویت ساخت طرح واره ها (بار شناختی ذاتی هدفمند)، ظرفیت ذهنی دانش آموز را برای یادگیری عمیق پرورش می دهند و از فرسودگی تحصیلی جلوگیری می کنند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، تاب آوری شناختی-هیجانی ، برنامه ریزی درسی نوین ، طراحی معکوس.