بررسی رابطه به کارگیری هوش مصنوعی با بهسازی منابع انسانی مدیران آموزشی و پیامدهای آن برای توسعه آموزش عالی

پژوهش حاضر به بررسی رابطه به کارگیری هوش مصنوعی با بهسازی منابع انسانی مدیران آموزشی و پیامدهای آن برای توسعه آموزش عالی می پردازد. روش پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری شامل ۳۸۵ نفر از اساتید شاغل دانشگاه فرهنگیان استان مازندران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و بر اساس فرمول کوکران، ۱۹۶ نفر (۷۲ زن و ۱۲۴ مرد) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر مقیاس لیکرت پنج درجه ای بود که روایی آن از طریق نظر کارشناسان و پایایی آن با آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) در نرم افزار SPSS انجام گرفت. یافته ها نشان داد میانگین به کارگیری هوش مصنوعی ۳.۸۲ (مطلوب) و میانگین بهسازی منابع انسانی ۳.۷۵ (مطلوب) است. ضریب همبستگی پیرسون بین دو متغیر ۰.۶۸ (p < ۰.۰۰۱) و مقدار R² در مدل رگرسیون ۰.۴۶۲ به دست آمد؛ به این معنا که ۴۶.۲ درصد از تغییرات بهسازی منابع انسانی توسط به کارگیری هوش مصنوعی تبیین می شود. نتایج حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر توانمندسازی، بهبود تصمیم گیری مبتنی بر داده و افزایش بهره وری منابع انسانی در آموزش عالی دارد و می تواند به عنوان محرکی راهبردی در جهت توسعه کیفی دانشگاه ها عمل کند. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی هدفمند برای ارتقای مهارت های دیجیتال اساتید و مدیران طراحی شود و پژوهش های گسترده تری در سایر دانشگاه ها انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بهسازی منابع انسانی ، مدیران آموزشی ، توسعه آموزش عالی ، دانشگاه فرهنگیان