پیش بینی تاب آوری کودکان براساس وضعیت ابتلای والدین به اختلالات اضطرابی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تاب آوری کودکان براساس وضعیت ابتلای والدین به اختلالات اضطرابی با روش توصیفی از نوع علی-مقایسه ای انجام شد. جامعه آماری این پژوهش تمامی کودکانی که دارای والدین مبتلا به اختلال اضطرابی ۶ تا ۱۴ ساله و کودکان دارای والدین سالم بود. نمونه آماری ۱۵۰ نفر، برای هر گروه ۷۵ نفر با روش در دسترس انتخاب شد .برای سنجش متغیرهای مورد نظر از پرسشنامه اضطراب بک، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون، پرسشنامه رشد اجتماعی واینلند استفاده شد و نتایج با استفاده از نرم افزار ۲۵ spss تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که بین شدت اضطراب والدین و تاب آوری کودکان رابطه معناداری وجود دارد .(p>۰/۰۵) کودکان والدین مضطرب در مقایسه با کودکان والدین سالم از رشد روانی-اجتماعی ضعیف تری برخوردار هستند. اضطراب والدین از طریق انتقال الگوهای هیجانی منفی و ایجاد روابط والد کودک ناایمن، زمینه ساز مشکلات اجتماعی و هیجانی در فرزندان می باشد.بر اساس یافته ها شدت اضطراب والدین یک متغیر پیش بینی کننده مهم برای مشکلات روانی اجتماعی و سطح تاب آوری کودکان است. این یافته ها اهمیت مداخلات پیشگیرانه و درمانی در حوزه کاهش اضطراب والدین و ارتقای تاب آوری فرزندان را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، اختلالات والدین ، اختلالات اضطرابی