اجتماعی کردن کودکان و نوجوانان در قلمرو آموزش و پرورش

آموزش و یادگیری، مهمترین زیرساخت انسان سازی، پایداری و تعالی یک جامعه محسوب می شود و این رسالت بر عهده نظام آموزش و پرورش است که از درون آن انسانی توانمند و کارساز خلق می شود. به عبارتی می توان گفت که نظام های آموزشی، تغییر و تحولات سرنوشت سازی را در یک جامعه به وجود می آورند. در اغلب جوامع امروز، نهاد آموزش و پرورش، ابزارهای مهم تحقق اهداف و مقاصد اجتماعی به شمار می رود و انتظار می رود که موجبات رشد و توسعه اجتماعی، سیاسی ، اقتصادی جامعه را فراهم سازد. پاسخ گویی به این انتظارات، دامنه گسترده ای از کارکردها را برای آموزش و پرورش بوجود می آورد . این تحقیق به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی اجتماعی کردن کودکان و نوجوانان در قلمرو آموزش و پرورش بپردازد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، اجتماعی کردن ، کودکان ، نوجوانان