ارزیابی تاثیر مدیریت یادگیری دیجیتال بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان در دوران پساکرونا (مطالعه موردی: مدارس متوسطه اول شهرستان نیشابور)

در دوران پساکرونا، نظام های آموزشی جهان با چالش های بی سابقه ای مواجه شدند که منجر به گسترش استفاده از فناوری های دیجیتال در آموزش شد. مدیریت یادگیری دیجیتال به عنوان رویکردی نوین، نقش مهمی در تداوم فرآیندهای آموزشی ایفا کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدیریت یادگیری دیجیتال بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان پایه های متوسطه اول در شهرستان نیشابور انجام گرفت. این مطالعه توصیفی-همبستگی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. جامعه آماری شامل ۲۵۰۰ دانش آموز از مدارس متوسطه اول نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود و نمونه ای به حجم ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد مدیریت یادگیری دیجیتال (DLM) و انگیزش تحصیلی (AMS) بودند که روایی محتوایی آن ها توسط پانل متخصصان و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ (۰.۸۷ برای DLM و ۰.۸۹ برای AMS) تایید شد. یافته ها نشان داد که مدیریت یادگیری دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش تحصیلی (β=۰.۴۵، t=۶.۲۳، p<۰.۰۱) و زیرمقیاس های آن شامل انگیزش درونی (β=۰.۴۸)، انگیزش بیرونی (β=۰.۳۹) و پایداری انگیزش (β=۰.۴۲) دارد. همچنین، دوران پساکرونا به عنوان متغیر تعدیل کننده، شدت این تاثیر را تعدیل کرد. نتایج پژوهش بر لزوم تقویت زیرساخت های دیجیتال، آموزش معلمان و طراحی محتوای تعاملی تاکید دارد. پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی نیشابور برنامه های جامعی برای توسعه یادگیری دیجیتال تدوین کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت یادگیری دیجیتال ، انگیزش تحصیلی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، پایداری انگیزش.