نقش تعدیل گر هوش هیجانی مدیران در رابطه بین عدالت سازمانی و انگیزش شغلی معلمان

این پژوهش به بررسی نقش تعدیل گر هوش هیجانی مدیران در رابطه بین عدالت سازمانی و انگیزش شغلی معلمان در مدارس متوسطه شهر تهران می پردازد. همه گیری کووید-۱۹ و تحولات پس از آن، فشارهای کاری جدیدی را بر معلمان تحمیل کرد و اهمیت عدالت سازمانی و هوش هیجانی مدیران را در حفظ انگیزه معلمان برجسته ساخت. عدالت سازمانی، شامل ابعاد توزیعی، رویه ای، و تعاملی، به عنوان عاملی کلیدی در ایجاد محیط کاری انگیزشی شناخته می شود. هوش هیجانی مدیران، با توانایی درک و مدیریت احساسات، می تواند این رابطه را تقویت یا تضعیف کند. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی انجام شد و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد عدالت سازمانی (نیهوف و مورمن، ۱۹۹۳)، هوش هیجانی (گولمن، ۱۹۹۵)، و انگیزش شغلی (هرزبرگ، ۱۹۶۶) از ۲۵۰ معلم و ۵۰ مدیر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ جمع آوری شدند. همچنین، مصاحبه های نیمه ساختارمند و مشاهدات میدانی برای تکمیل داده ها انجام شد. یافته ها نشان می دهند که عدالت سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش شغلی معلمان دارد و هوش هیجانی مدیران این رابطه را به طور معناداری تعدیل می کند. مدیران با هوش هیجانی بالا، با ایجاد محیطی عادلانه تر و حمایت گر، انگیزه درونی و بیرونی معلمان را تقویت می کنند. بااین حال، چالش هایی مانند کمبود آموزش های تخصصی هوش هیجانی و نابرابری های سازمانی شناسایی شدند. نتایج این پژوهش می تواند به سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های توسعه حرفه ای مدیران و بهبود محیط های کاری معلمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ، انگیزش شغلی ، هوش هیجانی ، تعدیل گر ، معلمان ، مدیران آموزشی ، محیط کاری ، رضایت شغلی ، رفتار سازمانی ، آموزش و پرورش