نقش یادگیری فعال در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

نظام های آموزشی نوین بر ضرورت گذار از روش های سنتی و معلم محور به رویکردهای یادگیرنده محور تاکید دارند. یادگیری فعال به عنوان یکی از مولفه های اساسی این رویکرد، با درگیر ساختن ذهنی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان، زمینه ساز یادگیری عمیق تر و پایدارتر می شود. دوره ابتدایی به دلیل نقش بنیادین آن در شکل گیری نگرش ها، مهارت ها و عادات یادگیری، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری فعال در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده و می کوشد تاثیر به کارگیری راهبردهای یادگیری فعال را بر بهبود عملکرد تحصیلی آنان تبیین کند.این پژوهش با رویکردی کمی و با استفاده از روش توصیفی – همبستگی انجام شده است. داده ها از طریق ابزارهای استاندارد سنجش یادگیری فعال و پیشرفت تحصیلی گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری مناسب تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین میزان استفاده از راهبردهای یادگیری فعال و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بر این اساس، استفاده هدفمند از روش های یادگیری فعال می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و بهبود نتایج تحصیلی در دوره ابتدایی مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، روش های نوین تدریس ، آموزش ابتدایی