رابطه بین سبک فرزندپروری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

سبک های فرزندپروری به عنوان یکی از مهم ترین عوامل خانواده محور، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری ویژگی های شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که شیوه تعامل والدین با فرزندان می تواند زمینه ساز رشد انگیزه تحصیلی، خودکارآمدی و نگرش مثبت نسبت به یادگیری باشد یا برعکس، به افت تحصیلی و مشکلات آموزشی منجر شود. از این رو، بررسی رابطه میان سبک های فرزندپروری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان از اهمیت علمی و کاربردی بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری والدین و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، سبک های فرزندپروری شامل سبک مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه مورد بررسی قرار گرفته و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بر اساس شاخص های نمرات درسی و میانگین تحصیلی تحلیل شده است. تلاش شده است تا میزان تاثیر هر یک از سبک های فرزندپروری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان مشخص شود و الگوهای معنادار موجود در این رابطه شناسایی گردد.نتایج این پژوهش می تواند در شناسایی نقش خانواده در موفقیت تحصیلی دانش آموزان موثر واقع شود و زمینه را برای ارائه راهکارهای آموزشی و تربیتی مناسب برای والدین، معلمان و مشاوران مدارس فراهم سازد. همچنین، یافته های پژوهش حاضر می تواند به ارتقای کیفیت تعامل خانه و مدرسه و بهبود سیاست گذاری های آموزشی و تربیتی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، خانواده ، پیشرفت تحصیلی