نقش درس دین و زندگی در تقویت هویت دینی دانش آموزان

هویت دینی به عنوان یکی از ابعاد اساسی هویت فردی و اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در جهت دهی به نگرش ها، ارزش ها و رفتارهای دانش آموزان ایفا می کند. نظام تعلیم وتربیت رسمی، به ویژه از طریق درس دین و زندگی، یکی از مهم ترین بسترها برای تقویت و تثبیت این نوع هویت در دوره تحصیل محسوب می شود. با توجه به تحولات فرهنگی و اجتماعی معاصر و تاثیر روزافزون رسانه ها بر سبک زندگی دانش آموزان، بررسی نقش این درس در شکل گیری و تقویت هویت دینی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش درس دین و زندگی در تقویت هویت دینی دانش آموزان انجام شده است. در این پژوهش، درس دین و زندگی به عنوان یک ابزار تربیتی و فرهنگی مورد توجه قرار گرفته و تلاش شده است تا تاثیر محتوای آموزشی، شیوه های تدریس و تعامل معلم با دانش آموزان بر مولفه های شناختی، عاطفی و رفتاری هویت دینی بررسی شود. این مولفه ها دربرگیرنده باورهای دینی، احساس تعلق مذهبی و التزام عملی به ارزش های دینی هستند. یافته های پژوهش نشان می دهد که درس دین و زندگی، در صورت ارائه هدفمند و مبتنی بر نیازها و تجربیات واقعی دانش آموزان، می تواند نقش موثری در تقویت هویت دینی آنان ایفا کند. نتایج حاکی از آن است که آموزش دینی معنادار و تعاملی، نه تنها به افزایش دانش دینی منجر می شود، بلکه زمینه شکل گیری نگرش مثبت و درونی سازی ارزش های دینی را نیز فراهم می سازد. بر این اساس، توجه به بازنگری در محتوا و روش های تدریس این درس می تواند به ارتقای اثربخشی آن کمک کند.

کلیدواژه ها:

درس دین و زندگی ، هویت دینی ، آموزش دینی ، دانش آموزان ، تربیت دینی