تاثیر روش های فعال تدریس بر یادگیری مفاهیم دینی

یادگیری مفاهیم دینی به دلیل ماهیت انتزاعی، ارزشی و مبتنی بر نگرش از اهمیت ویژه ای در نظام های آموزشی برخوردار است. با این حال، استفاده گسترده از روش های سنتی و معلم محور در آموزش دینی، در بسیاری از موارد موجب کاهش مشارکت فراگیران و یادگیری سطحی مفاهیم شده است. این وضعیت ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین آموزشی، به ویژه روش های فعال تدریس، را بیش از پیش آشکار می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های فعال تدریس بر یادگیری مفاهیم دینی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کمی است که در آن از برخی روش های فعال تدریس از جمله بحث گروهی، یادگیری مشارکتی، حل مسئله و ایفای نقش استفاده شده است. داده ها با بهره گیری از ابزارهای سنجش یادگیری گردآوری و با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل شده اند. نتایج پژوهش نشان داد که به کارگیری روش های فعال تدریس تاثیر معناداری بر بهبود یادگیری مفاهیم دینی دارد و موجب افزایش درک عمیق تر مفاهیم، مشارکت فعال فراگیران و پایداری یادگیری می شود. بر اساس یافته ها، توجه به روش های فعال تدریس می تواند به عنوان راهکاری موثر در ارتقای کیفیت آموزش دینی مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، یادگیری مفاهیم دینی ، آموزش دینی ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری معنادار