مقایسه خودکارآمدی و رضایت شغلی معلمان دریافت کننده آموزش ضمن خدمت با رویکرد جدید با سایر معلمان ناحیه ۶ مشهد

هدف پژوهش حاضر مقایسه خودکارآمدی و رضایت شغلی معلمان دریافت کننده آموزش ضمن خدمت با رویکرد جدید با سایر معلمان بود.تحقیق حاضر از لحاظ شیوه گرد آوری داده ها در حوزه تحقیق های توصیفی و از لحاظ ماهیت تحقیق از نوع علی مقایسه ایی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس دوره اول متوسطه ناحیه ۶ مشهد که دریافت کننده آموزش ضمن خدمت با رویکرد جدید و معلمانی که این آموزش ها را دریافت نکرده اند می باشد(۶۰۰ نفر).نمونه آماری بر اساس جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای ۳۲۳ نفر انتخاب شدند(۱۴۰ نفر رویکرد جدید- ۱۸۳ نفر رویکرد قدیم). جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه خود کارآمدی شغلی ریگز و نایت(۱۹۹۴) و پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا(۱۹۶۷) استفاده شد. برای بررسی روایی محتوایی پرسشنامه از نظر اساتید و برای بررسی پایایی آنها از آلفای کرانباخ استفاده شد. که برای خودکارامدی شغلی(۸۸/.) و برای رضایت شغلی(۹۲/.) به دست آمد. برای آزمون فرضیه های پژوهش نیز از آزمون آزمون t برای دو گروه مستقل و آزمون تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که میزان خودکارآمدی معلمان دریافت کننده آموزش ضمن خدمت با رویکرد جدید بیشتر از سایر معلمان بود. اما در مورد رضایت شغلی تفاوت معنی داری بین دو دسته معلمان یافت نشد.نتایج همچنین نشان داد که میزان رضایت شغلی معلمان زن بیشتر از معلمان مرد بود، با این وجود میزان خودکارآمدی آنها همسطح بود.