موضوع: بررسی اثربخشی برنامه های آموزشی مبتنی بر یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) بر بهبود تعاملات گروهی و کاهش تعارضات دانش آموزان دختر پایه نهم.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه های آموزشی مبتنی بر یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) بر بهبود تعاملات گروهی و کاهش تعارضات دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۱۶۰ دانش آموز دختر بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل مقیاس تعاملات گروهی و پرسشنامه تعارضات دانش آموزان بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه هفتگی تحت آموزش برنامه SEL قرار گرفت، که در آن مهارت های خودآگاهی، خودمدیریتی، همدلی، مهارت های ارتباطی و حل مسئله به شیوه عملی و تعاملی آموزش داده شد، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه آموزشی معمول مدرسه را دنبال کرد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب تحلیل شدند و نتایج نشان داد آموزش SEL موجب افزایش قابل توجه تعاملات گروهی و کاهش تعارضات شد. یافته ها حاکی از آن است که SEL می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تقویت مهارت های اجتماعی، ارتقای همکاری گروهی، افزایش همدلی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در مدارس به کار گرفته شود. همچنین آموزش مهارت های SEL باعث بهبود مدیریت هیجانات، تقویت عزت نفس و توسعه مهارت های حل مسئله دانش آموزان می شود (Durlak و همکاران، ۲۰۱۱؛ ۴۱۱). این پژوهش نشان داد که SEL می تواند فشار روانی و استرس دانش آموزان را کاهش دهد و محیط یادگیری را از نظر اجتماعی و هیجانی مثبت تر سازد، به طوری که نه تنها رفتارهای اجتماعی و هیجانی بهبود می یابد، بلکه مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی افزایش می یابد (حبیبی و همکاران، ۱۳۹۸؛ ۳۸).

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی–عاطفی (SEL) ، تعاملات گروهی ، تعارضات ، مهارت های اجتماعی ، تنظیم هیجان.