تاثیر فکر بر عمل و شخصیت انسان از منظر نهج البلاغه

براساس آیات قرآن، انسان به اقتضای شاکله، یعنی همان شخصیت ناپیدای خود عمل می کند. ازتامل در آیات و روایات معلوم می شود که یکی از مهم ترین عوامل شکل گیری شخصیت انسان، افکار و اندیشه های اوست.بر این اساس، آموزه های دینی به مراقبت از افکار، اهمیت ویژه ای می دهند تا آنجا که انسان را حتی از فکر در گناه برحذر می دارند چرا که فکر در اطاعت و بندگی، انسان را به اطاعت می کشاندو اندیشه عصیان، او را به سوی نافرمانی و معصیت سوق می دهد.بسیاری از اعمال خوب و بد ابتدا تصویری ذهنی بیش نیستند. انس مدام با این صور موافق یا مخالف فطرت، کم کم در اعضا و جوارح انسان فعلیت پیدا کرده و تکرار آن، شخصیت او را شکل میدهد. این تاثیر تا جایی است که قرآن کریم، مومنان را از بعضی افکار برحذر داشته، محاسبه و مواخذه به خاطر آنها را یادآور می شوند. امیرالمومنان علی (ع) نیز این موضوع مهم را در سخنان گهربار خویش مورد تاکید قرار داده اند.

کلیدواژه ها:

شاکله ، تاثیر فکر ، رفتار ، شخصیت