تاثیر آموزه های دینی بر انگیزش تحصیلی: نگاهی جامع

چکیده:پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزه های دینی در شکل گیری و تقویت انگیزش تحصیلی دانش آموزان، با رویکردی روان شناختی، تربیتی و معنابنیاد انجام شد. مسئله اصلی آن بود که چگونه مفاهیم و باورهای دینی می توانند به عنوان منبعی درونی برای ایجاد، حفظ و پایداری انگیزش تحصیلی عمل کنند. این بررسی با روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه تحلیل مبانی نظری و یافته های پژوهش های داخلی و خارجی پنج سال اخیر صورت گرفت. نتایج نشان داد که آموزه های دینی می توانند از طریق چند سازوکار کلیدی، از جمله معناسازی در یادگیری، تقویت امید و تاب آوری، تنظیم هیجان و کاهش اضطراب، و شکل دهی هویت اخلاقی و مسئولیت پذیری تحصیلی، نقش بسزایی در ارتقای انگیزش تحصیلی ایفا کنند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که دینداری درونی و آگاهانه، تاثیر مثبت تری نسبت به دینداری صرفا ظاهری دارد و می تواند به افزایش خودکارآمدی، احساس معنا در زندگی و پایداری تحصیلی بینجامد. بر این اساس، توجه به ظرفیت های تربیتی دین در نظام آموزشی، می تواند زمینه ساز رشد انگیزشی، اخلاقی و شناختی دانش آموزان گردد. در پایان، نتایج پژوهش تاکید دارد که ادغام علمی آموزه های دینی با نظریه های روان شناسی انگیزش، می تواند به شکل گیری الگویی جامع در تعلیم وتربیت منجر شود که هم جنبه های شناختی و عاطفی و هم ابعاد ارزش محور یادگیری را دربرگیرد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، آموزه های دینی ، تربیت اسلامی ، معنابنیادی