شکاف شناختی بین معلمان نسل قدیم و دانش آموزان دیجیتال

در قرن بیست و یکم، فناوری حضوری فراگیر در کلاس درس دارد. پیامدهای ناخواسته یک محیط یادگیری کلاس درس غنی از فناوری به دلیل دوگانگی بین درک زبان آموزان و معلمان قرن بیست و یکم از نیاز به استفاده از فناوری پدیدار می شود. عوامل متعددی که بر شکاف نسلی بین معلمان و دانش آموزان در کلاس های درس تاثیر می گذارند، مشترک هستند، مانند ویژگی های زبان آموزان قرن بیست و یکم، درک معلمان از فناوری، توانایی دانش آموزان در استفاده مستقل از فناوری، آموزش معلمان و نیاز به تغییر شکل آموزش بر اساس استانداردهای ملی آموزش متمرکز بر استفاده از فناوری. مدل EMSCI فرآیندی را در اختیار معلمان قرار می دهد تا به دانش آموزان نحوه استفاده مستقل از فناوری را آموزش دهند و تغییر الگوی آموزشی به سمت تدریس سازنده گرا را برای جبران شکاف نسلی پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری ، آموزش و پرورش ، شکاف نسلی ، سازنده گرایی ، یادگیرندگان قرن بیست و یکم