مدرسه به مثابه کانون تحول ، واکاوی نقشنهاد آموزش و پرورش در پویایی نظام اجتماعی

جامعه انسانی، کالبدی پویا و زنده است که سلامت و بالندگی آن، پیش از آنکه در شاخص های اقتصادی یا صنعتی ریشه داشته باشد، در گرو کیفیت تربیت نیروی انسانی و غنای فرهنگی آن نهفته است. در این میان، نهاد آموزش و پرورش صرفا بستری برای انتقال مفاهیم نظری و متون درسی نیست، بلکه به عنوان حیاتی ترین کانون تمدن سازی، وظیفه راهبردی «مهندسی زیرساخت های فکری و رفتاری» را بر عهده دارد. مدرسه جایی است که در آن بذر مسئولیت پذیری، همدلی و رعایت حقوق شهروندی کاشته می شود تا در قامت یک جامعه سالم و بانشاط به بار نشیند. باور به این حقیقت که «ترمیم جامعه از مسیر تعلیم و تربیت می گذرد»، ما را بر آن می دارد تا با نگاهی مهندسی شده و دقیق، پیوند میان الگوهای آموزشی و پویایی ساختارهای اجتماعی را تبیین کرده و نقش کلیدی معلمان و برنامه ریزان آموزشی را در ترسیم افق های نوین سلامت عمومی بازشناسی کنیم. در این نوشتار، بر آن هستیم تا مسیرهای دستیابی به این مطلوب را از دریچه تحول در نهاد آموزش بررسی نماییم.مدرسه خانه دوم کودکان و نوجوانان است؛ زیرا آن ها بخش زیادی از روز را در این مکان و در کنار همسالان خود سپری می کنند. دانش آموزان به شدت تحت تاثیر آموزش هایی هستند که از مدرسه دریافت می کنند و آموخته های این دوران را تا پایان عمر همراه خود دارند. از آنجا که تحصیل در یک مدرسه خوب، نقشی اساسی در زندگی هر فرد ایفا می کندمدرسه نقش مهمی در تربیت و پرورش دانش آموزان دارد. هدف اصلی مدرسه، ارائه آموزش و پرورشی است که به دانش آموزان کمک می کند تا دانش و مهارت های لازم برای زندگی و شغل آینده خود را به دست آورند.علاوه بر آموزش مباحث تئوری، مدرسه باید به دانش آموزان کمک کند تا مهارت های اجتماعی، فردی و حل مسئله را نیز تقویت کنند. همچنین، مدرسه باید تربیت و پرورش دانش آموزان را مورد توجه قرار دهد تا آن ها به ارزش های اخلاقی و اجتماعی پایبند باشند و روحیه همکاری و تعامل را با افراد دیگر تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، ارزش های اخلاقی و اجتماعی ، تربیت و پرورش ، دانش آموزان ، تعلیم وتربیت