تحلیل عوامل موثر بر انگیزش شغلی و تمایل به ماندگاری کارکنان تازه استخدام در یک پالایشگاه گازی: رویکرد آمیخته با تاکید بر عدالت جبرانی و شرایط عملیاتی

صنعت گاز ایران در سال های اخیر با چالش هایی نظیر ناترازی انرژی، محدودیت های ساختاری در نظام جبران خدمات و سختی شرایط کاری در مناطق عملیاتی مواجه بوده است. در این میان، انگیزش کارکنان تازه استخدام که مدیران و متخصصان آینده این صنعت را تشکیل می دهند، نقشی کلیدی در پایداری سرمایه انسانی و تداوم کارآمدی سازمان ها دارد. هدف این پژوهش، تحلیل عوامل سازمانی موثر بر انگیزش شغلی کارکنان رسمی تازه استخدام در یک پالایشگاه گازی با تاکید ویژه بر سطح دریافتی، عدالت جبرانی، شرایط کاری و شکاف نسلی و بررسی ارتباط آن با تمایل به ماندگاری در صنعت است.این پژوهش با رویکرد آمیخته (کمی–کیفی) و به روش توصیفی–پیمایشی در سال ۱۴۰۴ انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه طیف لیکرت و سوالات باز گردآوری شد و به منظور افزایش روایی، پیش از توزیع پرسشنامه یک جلسه تعاملی با جامعه هدف برگزار گردید. از میان ۱۰۰ پرسشنامه توزیع شده، ۷۲ مورد قابل تحلیل بود. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و داده های کیفی با روش تحلیل مضمون بررسی شد.یافته ها نشان داد پایین بودن سطح دریافتی مهم ترین عامل تضعیف کننده انگیزش شغلی در میان کارکنان تازه استخدام است و پس از آن، ادراک عدالت جبرانی، شرایط کاری در مناطق عملیاتی و شکاف نسلی با سرپرستان بر نگرش شغلی آنان تاثیر معناداری دارند. همچنین نتایج بیانگر آن است که انگیزش شغلی نقش تعیین کننده ای در افزایش تمایل به ماندگاری کارکنان در صنعت گاز دارد و کاهش آن می تواند زمینه ساز افت تعلق سازمانی و تردید در ادامه مسیر شغلی در این صنعت شود.این پژوهش بر ضرورت توجه راهبردی به سطح دریافتی کارکنان تازه استخدام، بازنگری در سیاست های جبران خدمات، تقویت ادراک عدالت سازمانی و بهبود شرایط کاری در مناطق عملیاتی تاکید دارد و می تواند مبنایی برای تصمیم گیری های کلان در حوزه نگهداشت و تقویت سرمایه انسانی در صنعت گاز باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزش شغلی ، سطح دریافتی ، عدالت جبرانی ، تمایل به ماندگاری ، صنعت گاز