بررسی رابطه بین احساس شایستگی و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین احساس شایستگی و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. مبانی نظری تحقیق بر پایه نظریه خودتعیین گری و نظریه انتظار-ارزش استوار است که بر نقش ادراک فرد از توانایی هایش در شکل گیری انگیزه تاکید دارند. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی شهر شوش در سال تحصیلی ۱۴۰۳بود که از میان آنان نمونه ای با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد احساس شایستگی هارتر و انگیزه پیشرفت هرمانس بود که روایی محتوایی آنها توسط متخصصان تایید و پایایی آنها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و مورد تایید قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین احساس شایستگی و انگیزه پیشرفت دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، احساس شایستگی قادر به پیش بینی تغییرات انگیزه پیشرفت بود. این رابطه در هر دو گروه دختران و پسران معنادار بود، اگرچه شدت آن در گروه های مختلف با توجه به متغیرهای زمینه ای متفاوت بود. در پایان می توان نتیجه گرفت که تقویت احساس شایستگی در دانش آموزان ابتدایی، که از طریق روش های آموزشی حمایتی و بازخورد مناسب امکان پذیر است، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در افزایش انگیزه پیشرفت و بهبود پیامدهای تحصیلی و روان شناختی آنان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

احساس شایستگی ، انگیزه پیشرفت ، دانش آموزان ابتدایی ، نظریه خودتعیین گری