روش های فعال یادگیری در کلاس های ابتدایی و تاثیر آن بر مشارکت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های فعال یادگیری در کلاس های ابتدایی و تاثیر آن بر مشارکت دانش آموزان به رشته تحریر درآمده است. در چند دهه اخیر، با تحول پارادایم های آموزشی و گذر از رویکردهای سنتی و معلم محور که صرفا بر انتقال یک طرفه اطلاعات تاکید داشتند، توجه صاحب نظران و برنامه ریزان آموزشی به رویکردهای نوین و دانش آموز-محور معطوف شده است. روش های فعال یادگیری، به عنوان مجموعه ای از راهبردهای آموزشی که در آنها دانش آموزان نقش اصلی را در فرآیند یادگیری ایفا می کنند و معلم به عنوان تسهیل گر و هدایت کننده عمل می نماید، به یکی از محوری ترین مفاهیم در روان شناسی تربیتی و علوم آموزشی تبدیل شده است. این مقاله مروری با بهره گیری از منابع معتبر داخلی و بین المللی، به واکاوی چیستی روش های فعال یادگیری، انواع آنها شامل ایفای نقش، بحث گروهی، یادگیری مشارکتی، حل مسئله، پروژه محوری و گردش علمی می پردازد و نقش این روش ها را در افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان در سه بعد شناختی، عاطفی و رفتاری تحلیل می کند. یافته های مستخرج از پژوهش های مختلف نشان می دهد که به کارگیری هدفمند روش های فعال یادگیری در دوره ابتدایی، به دلیل ویژگی های رشدی کودکان و پایه ای بودن مفاهیم آموزشی در این مقطع، تاثیر چشمگیری بر افزایش انگیزه درونی، تقویت اعتماد به نفس، ارتقای مسئولیت پذیری، بهبود مهارت های اجتماعی و در نهایت افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری دارد.

کلیدواژه ها:

روش های فعال یادگیری ، مشارکت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، تدریس دانش آموز-محور ، عملکرد تحصیلی