راهنمای رشد: ارزیابی و پیگیری پیشرفت دانش آموزان با مشکلات نقص توجه و بی انگیزگی

این مقاله به بررسی و ارائه یک چارچوب نوین برای ارزیابی و پیگیری پیشرفت دانش آموزانی می پردازد که با چالش های نقص توجه (ADHD) و بی انگیزگی تحصیلی دست و پنجه نرم می کنند. در شرایطی که آموزش به سمت شخصی سازی حرکت می کند، روش های سنتی ارزیابی مبتنی بر نتیجه برای این گروه ناکارآمد هستند. پژوهش حاضر بر اهمیت گذار از ارزیابی های صرفا محتوایی به یک مدل فرایندمحور که بر تقویت کارکردهای اجرایی متمرکز است، تاکید می ورزد. این چارچوب، که راهنمای رشد نامیده شده است، مفاهیم کلیدی نظریه خودتعیین گری (SDT) را برای بازیابی خودکارآمدی دانش آموز به کار می گیرد؛ این امر از طریق استراتژی هایی نظیر بازخورد مبتنی بر تلاش و شناسایی «شایستگی های کوچک» میسر می گردد. روش شناسی پیشنهادی، استفاده ترکیبی از ارزیابی های رفتاری عینی و تحلیل داده کاوی برای ردیابی مستمر پیشرفت در مولفه های توجه و شروع کار را ضروری می داند. نتیجه گیری اصلی این است که مداخله موثر مستلزم تغییر نقش معلم به عنوان معمار تجربه یادگیری و توانمندسازی دانش آموز به عنوان عامل فعال در مسیر تحصیلی خود است تا از این طریق، یادگیری مادام العمر و انطباق پذیری آن ها تضمین شود. این راهنما ابزاری عملی برای معلمان و متخصصان جهت اتخاذ رویکردهای شخصی سازی شده و داده محور در مواجهه با این چالش های یادگیری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نقص توجه ، بی انگیزگی ، راهنمای رشد ، کارکردهای اجرایی ، نظریه خودتعیین گری (SDT) ، ارزیابی فرایندمحور ، خودکارآمدی