تحلیل نقش بازنمایی های فرهنگی و نگرش های اجتماعی در کیفیت پذیرش و مشارکت دانش آموزان دارای اختلالات ارتباطی در مدارس فراگیر

این پژوهش تحلیلی-اسنادی با هدف بررسی انتقادی موانع نامرئی در مسیر تحقق شمولیت کیفی و مشارکت فعال دانش آموزان دارای اختلالات ارتباطی در مدارس فراگیر انجام پذیرفت. بر مبنای مدل اجتماعی ناتوانی و نظریه بازنمایی های اجتماعی، استدلال محوری مقاله بر این فرض استوار گردید که بازنمایی های فرهنگی تحریف شده و الگوهای نگرشی متعاقب، به عنوان موانع اجتماعی-شناختی نظام مند عمل می کنند و کارآیی شمولیت را به شدت تقلیل می دهند. تحلیل نشان داد که تصویرسازی های منفی و کلیشه ای از اختلالات ارتباطی در فرهنگ رایج، زمینه ساز بدنام سازی (انگ زنی) در سطح کلان شده و در محیط مدرسه به صورت «اثر انتظارات معلم» و طرد اجتماعی ناآشکار توسط همسالان، نمود می یابد. این مکانیسم ها، با کاهش مستمر خودکارآمدی ارتباطی و سوق دادن دانش آموز به انزوای آموخته شده، عملا مانع از دستیابی به شمولیت عاطفی می شوند و ادغام فیزیکی را به یک شمولیت صوری تقلیل می دهند. یافته ها حاکی از آن است که چالش اصلی نه در نارسایی فردی، بلکه در ناتوانی سیستم آموزشی در پذیرش تنوع و اصلاح هنجارهای ارتباطی غالب ریشه دارد. این پژوهش، بر لزوم تغییر پارادایم از درمان فرد به تحول فرهنگ مدرسه، و اجرای مداخلات ضدبدنام سازی مبتنی بر همسالان برای تضمین پذیرش کیفی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

بازنمایی های فرهنگی ، نگرش های اجتماعی ، کیفیت پذیرش ، مشارکت دانش آموزان ، اختلالات ارتباطی