اثربخشی مهارت های ارتباطی بر کیفیت تعاملات کلاسی و سواد دیجیتال در یادگیری دانش آموزان متوسطه اول

هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی اثربخشی مهارت های ارتباطی بر کیفیت تعاملات کلاسی و سواد دیجیتال در یادگیری دانش آموزان متوسطه اول بود. روش: تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ شیوه اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری تحقیق حاضر را دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کرمان ناحیه ۲ در استان کرمان تشکیل داد. حجم نمونه ۴۰ نفر در دو گروه ۲۰ نفری بودند. نمونه آماری به دو گروه آزمایش (آموزش مهارت های ارتباطی) و کنترل (بدون هیچ مداخله ای) تقسیم شدند. روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس بود. به جهت گردآوری داده ها از دو روش اسنادی و میدانی استفاده شد. در روش میدانی، ابزار پرسشنامه استاندارد مورد استفاده قرار گرفت. پرسشنامه ها شامل؛ پرسشنامه کیفیت تعاملات کلاسی جمالپور (۱۳۸۹)، پرسشنامه سواد دیجیتال در یادگیری اوینک و دوگان (۲۰۲۴)، و همچنین پروتکل آموزشی (۱۰ جلسه ۶۰-۴۵ دقیقه ای) تحت آموزش مهارت های ارتباطی برای گروه آزمایش اجرا گردید و عدم اعمال مداخله برای گروه کنترل اعمال شد. روایی با استفاده از روایی محتوایی و پایایی با آزمون آلفای کرونباخ، بررسی و تایید شد. پس از اطمینان از روا و پایا بودن پرسشنامه های تحقیق، به جمع آوری نهایی داده ها پرداخته و نتایج با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره (آنکوا) در نرم افزار SPSS۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت های ارتباطی بر کاهش اختلال نافرمانی مقابله ای دانش آموزان متوسطه اول تاثیر معناداری داشت (۰۰۱/۰P≤). همچنین، آموزش مهارت های ارتباطی بر سواد دیجیتال در یادگیری دانش آموزان متوسطه اول تاثیر معناداری داشت (۰۰۱/۰P≤).نتیجه گیری: بر اساس این یافته ها می توان استنتاج کرد که آموزش مهارت های ارتباطی با تقویت توانایی های بیان احساسات، گوش دادن فعال و مدیریت تعارضات، می تواند کیفیت تعاملات کلاسی را در دانش آموزان متوسطه اول به طور معناداری بهبود بخشد و همزمان سواد دیجیتال در یادگیری را از طریق افزایش قابلیت ارزیابی اطلاعات آنلاین، همکاری دیجیتال و استفاده ایمن از ابزارها، ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های ارتباطی ، کیفیت تعاملات کلاسی ، سواد دیجیتال در یادگیری.