اقتصاد سلامت روان در محیط آموزشی (کارورزی ) از نگاه دانشجو معلم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICMRE06_003
تاریخ نمایه سازی: 13 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
این نوشتار از منظر یک دانشجوی معلمی به بررسی پیوند اقتصادی-روانی در محیط های آموزشی، با تاکید بر دوره حیاتی کارورزی می پردازد. کارورزی، نقطه تلاقی تئوری و عمل است، جایی که دانشجو معلم علاوه بر آموخته های آکادمیک، مستقیما با واقعیت های اقتصادی موثر بر روان خود و فضای کلاس روبرو می شود. در این دوره، مفاهیم انتزاعی «اقتصاد سلامت روان» به تجربه ای ملموس تبدیل می شوند: فشارهای مالی شخصی، مشاهده فرسودگی معلمان راهنما به دلیل دغدغه های معیشتی، و مواجهه با اضطراب دانش آموزانی که خانواده هایشان تحت فشار اقتصادی هستند.هدف این تحلیل، نشان دادن این مسئله است که سلامت روان در کارورزی تنها یک موضوع رفاهی نیست، بلکه یک «سرمایه اولیه حرفه ای» است. دانشجو معلمی که با استرس شدید مالی (مانند نیاز به کار دوم) یا در محیط آموزشی پراسترس و کم منبع کارورزی می کند، در حال مصرف سرمایه روان شناختی خودشامل تاب آوری، خلاقیت و اشتیاق پیش از شروع رسمی کار است. این فرسایش زودهنگام، بازده آموزشی دوره کارورزی را کاهش می دهد و زمینه را برای ورود به چرخه معیوب فرسودگی شغلی در آینده فراهم می سازد.از سوی دیگر، کارورزی پنجره ای به «اقتصاد پنهان کلاس درس» است. دانشجو معلم می بیند که چگونه کمبود بودجه برای منابع کمک آموزشی، تراکم بالای کلاس، و حجم زیاد وظایف اداری معلم، زمان و انرژی روانی معلم را که گران بهاترین منبع آموزشی است به سرعت تخلیه می کند. این مشاهده، لزوم «مدیریت منابع روانی» را به عنوان یک مهارت حرفه ای ضروری نشان می دهد.بر این اساس، این نوشتار پیشنهاد می کند که نظام تربیت معلم باید اقتصاد سلامت روان را به برنامه درسی کارورزی وارد کند. این امر می تواند شامل کارگاه های عملی مدیریت مالی و استرس برای دانشجو معلمان، جفت کردن آنان با معلمان راهنمایی که تاب آوری حرفه ای بالایی دارند، و طراحی پروژه های کارورزی با محوریت ایجاد محیط های روانی-حمایتی کم هزینه در کلاس درس باشد. سرمایه گذاری برای حفظ سلامت روان دانشجو معلم در این مرحله، در واقع سرمایه گذاری برای کارآمدی، ماندگاری و کیفیت نیروی انسانی آینده نظام آموزشی است. به بیان ساده، اگر بخواهیم معلمانی سالم و پایدار داشته باشیم، باید از سلامت روان آنها از نخستین روزهای تجربه کلاس درس یعنی دوران کارورزی مراقبت اقتصادی هوشمندانه ای به عمل آوریم.
کلیدواژه ها:
اقتصاد سلامت روان- سلامت روان معلم- سلامت روان دانش آموز- محیط آموزشی- کارورزی معلمی-سرمایه روان شناختی- فرسودگی شغلی معلمان-اکوسیستم کلاس درس-فشار اقتصادی- عدالت آموزشی-تاب آوری آموزشی-تربیت معلم- کیفیت آموزش
نویسندگان
ابوالفضل چوب دست
دانشگاه فرهنگیان باهنر بیرجند مرکز قاین