بررسی رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و تحمل آشفتگی با میزان اعتماد بنفس در دانش آموزان پسر پایه نهم شهر گرمی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و تحمل آشفتگی با میزان اعتماد بنفس در دانش آموزان روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه نهم شاغل در مدارس آموزش و پرورش شهر گرمی که در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای تعداد ۱۰۰ نفر دانش آموز پسر به عنوان نمونه های آماری انتخاب شدند. به منظور جمع آوی داده ها از پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه ، تحمل آشفتگی و اعتماد بنفس استفاده شد. برای تجزیه داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد که برای این منظور از نرم افزار آماری SPSS۱۸ بهره گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان داد که بین طرحواره های ناسازگار اولیه و اعتماد بنفس دانش آموزان رابطه منفی و معناداری وجود دارد(۰۱/۰ p<). بین تحمل آشفتگی با میزان اعتماد بنفس رابطه مثبت و معناداری به دست آمد(۰۱/۰ p<). نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که طرحواره های ناسازگاراولیه و تحمل آشفتگی ۴۲ درصد توانایی پیش بینی اعتماد بنفس را دارند. این نتایج بیان بر لزوم برنامه ریزی مسئولان به منظور توجه بیشتر بر متغیرهای مرتبط با امیزان اعتماد بنفس را نشانگر می باشد.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، تحمل آشفتگی ، اعتماد بنفس ، دانش آموزان