تحلیل رابطه میان کیفیت آموزش هنر و شاخص های سلامت روان و تاب آوری در دانش آموزان هنرستانی

با توجه به افزایش نگرانی ها درباره سلامت روان دانش آموزان و نقش بالقوه آموزش هنر در توسعه مهارت های زندگی، این پژوهش با هدف تحلیل رابطه میان کیفیت آموزش هنر و شاخص های سلامت روان و تاب آوری در دانش آموزان هنرستانی انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، مروری-تحلیلی (کتابخانه ای) بود. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین کیفیت آموزش هنر و شاخص های سلامت روان و تاب آوری رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. ابعادی از کیفیت آموزش نظیر روش های تدریس فعال و خلاقانه، صلاحیت معلمان در ایجاد فضای عاطفی حمایتی، و محتوای درسی کاربردی، همبستگی قوی با کاهش علائم اضطراب و افسردگی و افزایش توانایی مقابله با استرس ها داشتند. همچنین، یافته ها نشان داد که «احساس امنیت روانی در کلاس» و «رضایت از معلم» به عنوان متغیرهای میانجی کلیدی، نقش مهمی در تقویت این رابطه ایفا می کنند. آموزش هنری که بر فرآیند یادگیری و پذیرش خطا تاکید دارد، به طور معناداری تاب آوری و خودکارآمدی دانش آموزان را ارتقا می بخشد. کیفیت آموزش هنر فراتر از یک عامل آموزشی صرف، به عنوان یک مداخله موثر در ارتقای سلامت روان و تاب آوری دانش آموزان عمل می کند. با توجه به یافته ها، ضروری است که سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی با تمرکز بر توانمندسازی معلمان، بازنگری در روش های تدریس و ایجاد محیط های یادگیری حمایت گر، کیفیت آموزش هنر را بهبود بخشند. این اقدام نه تنها به پرورش استعدادهای هنری، بلکه به توسعه مهارت های روان شناختی و کاهش آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان هنرستانی کمک شایانی خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت آموزش هنر ، سلامت روان ، تاب آوری ، دانش آموزان هنرستانی ، روش های تدریس خلاقانه ، تحلیل مروری.