پژوهشی برارتقای کیفیت آموزش

آموزش و پرورش به عنوان زیربنایی ترین نهاد اجتماعی نقش تعیین کننده ای در توسعه فرهنگی اقتصادی و اجتماعی جوامع ایفا می کند. نظام آموزش و پرورش ایران طی دهه های اخیر از نظر کمی گسترش قابل توجهی داشته است اما از منظر کیفی با چالش هایی نظیر افت کیفیت یادگیری نابرابری آموزشی ضعف مهارت آموزی و عدم انطباق با نیازهای جامعه مواجه است. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی ساختار آموزش و پرورش در ایران سیر تحولات تاریخی اهداف برنامه های درسی نقش معلمان عدالت آموزشی فناوری آموزشی و چالش های اساسی می پردازد. در پایان راهکارهایی برای ارتقای کیفیت و کارآمدی نظام آموزشی ارائه می شود.