بررسی تاثیر بازی های آموزشی در یادگیری کودکان دبستانی

یادگیری در دوره ابتدایی به عنوان بنیادین ترین مرحله از فرآیند آموزش و پرورش، نیازمند روش هایی است که با ویژگی های رشدی کودکان همسو باشد و انگیزه درونی آنان را تحریک کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر و کارآمدی بازی های آموزشی بر ابعاد مختلف یادگیری، رشد شناختی و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به تغییر پارادایم های آموزشی از روش های سنتی و معلم محور به سمت رویکردهای فعال و دانش آموزمحور، استفاده از بازی به عنوان یک ابزار آموزشی اثربخش، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این مقاله با روش تحلیلی-ترکیبی و با استناد به یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی انجام شده در سال های اخیر، به واکاوی این موضوع پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که بازی های آموزشی نه تنها باعث افزایش انگیزه و علاقه به تحصیل می شوند، بلکه از طریق فعال سازی مکانیسم های شناختی، به تقویت حافظه، توجه و حل مسئله کمک شایانی می کنند. همچنین، بازی های گروهی نقش بسزایی در کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت مهارت های ارتباطی، همدلی و کار تیمی در کودکان دارند. نتایج این بررسی تایید می کند که تلفیق بازی با محتوای درسی، می تواند شکاف میان یادگیری نظری و کاربرد عملی آن را پر کرده و بستری مناسب برای یادگیری عمیر و پایدار فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری فعال ، رشد شناختی ، مهارت های اجتماعی ، دوره ابتدایی ، روانشناسی تربیتی.