بررسی مداخلات آموزشی برای بهبود مهارت نوشتن در دانش آموزان دارای نارسانویسی

چکیدهاین پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مداخلات آموزشی مختلف بر بهبود مهارت نوشتن در دانش آموزان دارای نارسانویسی انجام شد. برای دستیابی به این هدف، ابتدا ادبیات نظری و پیشینه تجربی مرتبط با نارسانویسی و رویکردهای آموزشی موثر تحلیل شد. سپس با به کارگیری روش پژوهش مروری – تحلیلی، مطالعات منتخب طی ده سال اخیر بر اساس معیارهای ورود شامل نوع مداخله، گروه هدف و روش سنجش عملکرد نوشتاری بررسی گردید. داده های مطالعات با مدل تحلیل محتوای استقرایی سازمان دهی شد و عناصر مشترک، تفاوت ها و روندهای غالب در مداخلات استخراج گردید. یافته ها نشان داد که مداخلات چندحسی، آموزش مبتنی بر آگاهی واج شناختی، تمرین های ساختاری نوشتن و برنامه های رایانه محور، بیشترین تاثیر را در بهبود دقت املا، سرعت نوشتن و انسجام نوشتاری داشته اند. همچنین، ترکیب مداخلات شناختی – زبانی با تمرین های عملی مستمر نتایج پایدارتر و قابل اتکاتری ایجاد کرده است. در نهایت، پژوهش حاضر بر اهمیت طراحی برنامه های آموزشی فردمحور، تداوم مداخله و همکاری معلم، درمانگر و خانواده تاکید می کند و پیشنهادهایی برای بهبود کیفیت آموزش نوشتن برای دانش آموزان دارای نارسانویسی ارائه می دهد.کلمات کلیدی: نارسانویسی، مهارت نوشتن، مداخلات آموزشی، آموزش چندحسی، آگاهی واج شناختی، تحلیل محتوا